Blog

Λίστα

headaches.png
15/Nov/2020

Πηγή: https://www.cochranelibrary.com/cdsr/doi/10.1002/14651858.CD001218.pub3/full

Ημικρανία
Η ημικρανία είναι μια κοινή διαταραχή με επαναλαμβανόμενες κρίσεις σοβαρού πονοκεφάλου που διαρκούν από τέσσερις έως 72 ώρες. Τα τυπικά χαρακτηριστικά του πονοκεφάλου είναι ότι συνήθως εμφανίζεται μόνο στη μία πλευρά της κεφαλής και περιλαμβάνεται φωτοφοβία, φωνοφοβία, ναυτία ή οποιονδήποτε συνδυασμό και των τριών. Η ημικρανία χωρίζεται σε αυτή που εμφανίζεται λιγότερο από 15 ημέρες ανά μήνα και σε αυτή που εμφανίζεται περισσότερες από 15 ημέρες ανά μήνα.

Στην Ευρώπη, το οικονομικό κόστος της ημικρανίας εκτιμάται σε 27 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Τα περισσότερα άτομα με ημικρανία μπορούν να αντιμετωπίσουν επαρκώς τον πονοκέφαλο όταν εμφανίζεται. Ένα μικρό μέρος των ανθρώπων αυτών χρειάζεται προφυλακτικές παρεμβάσεις, καθώς οι κρίσεις τους είτε είναι πολύ συχνές είτε δεν ελέγχονται επαρκώς. Αρκετά φάρμακα, όπως η προπρανολόλη, η μετοπρολόλη, η φλουναριζίνη, το βαλπροϊκό οξύ και η τοπιραμάτη, έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τη συχνότητα προσβολής σε ορισμένα άτομα, ωστόσο, όλα αυτά τα φάρμακα σχετίζονται με δυσμενείς επιπτώσεις. Τα ποσοστά εγκατάλειψης στις περισσότερες κλινικές δοκιμές που χρησιμοποιούν τα παραπάνω φάρμακα είναι υψηλά, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα φάρμακα δεν είναι καλά αποδεκτά από τους ασθενείς. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι παρεμβάσεις όπως η χαλάρωση ή η βιοανάδραση είναι ευεργετικές.

Βελονισμός
Ο βελονισμός είναι μια θεραπεία στην οποία λεπτές βελόνες εισάγονται σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Προέρχεται από την Ανατολική Ασία και χρησιμοποιείται πλέον σε πολλές χώρες για τη θεραπεία ατόμων με ημικρανία. Στοιχεία δείχνουν ότι σε σύγκριση με τη φαρμακευτική αγωγή, ο βελονισμός μειώνει περισσότερο τη συχνότητα του πονοκεφάλου. Επιπλέον οι ανεπιθύμητες ενέργειες του βελονισμού είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Επίσης ο βελονισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άτομα με ημικρανία που χρειάζονται προφυλακτική θεραπεία λόγω συχνών ή ανεπαρκώς ελεγχόμενων προσβολών ημικρανίας, ιδιαίτερα για άτομα που αρνούνται τη θεραπεία με προφυλακτικά φάρμακα ή αντιμετωπίζουν δυσμενείς επιπτώσεις από αυτήν τη θεραπεία.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


chronic-prostatitischronic-pelvic-pain-syndrome.png
14/Nov/2020

Πηγή: https://www.cochranelibrary.com/cdsr/doi/10.1002/14651858.CD012551.pub3/full

Η χρόνια προστατίτιδα και ο χρόνιος πυελικός πόνος (ΧΠ/ΧΠΠ) είναι συχνές διαταραχές στις οποίες τα δύο κύρια συμπτώματα είναι ο πόνος στην πύελο και τα συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Επί του παρόντος υπάρχουν πολλές προσεγγίσεις για τη διαχείριση των προβλημάτων αυτών, με φαρμακολογικές και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις.

Η προστατίτιδα προσβάλλει το 10% έως 14% των ανδρών όλων των ηλικιών και εθνικής καταγωγής, στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, με το 5% έως 10% των περιπτώσεων προστατίτιδας να έχουν βακτηριακή προέλευση. Είναι πιο συχνή σε νεότερους άνδρες με μέση ηλικία έναρξης στα 42 έτη. Τα δύο κύρια κλινικά χαρακτηριστικά της προστατίτιδας είναι ο πυελικός πόνος και τα συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος, παρόλο που υπάρχει ένα ευρύ φάσμα κλινικών συμπτωμάτων.

Υπάρχουν τέσσερις τύποι προστατίτιδας: τύπου Ι, οξεία βακτηριακή προστατίτιδα, τύπου II, χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα, τύπου III, σύνδρομο χρόνιας προστατίτιδας / χρόνιου πυελικού πόνου (ΧΠ/ΧΠΠ) και τύπου IV, ασυμπτωματική προστατίτιδα. Παραμένει ασαφές εάν ο τύπος III σε όλες τις περιπτώσεις σχετίζεται με προσβολή του προστάτη και για αυτό υπάρχει και η εναλλακτική ονομασία “χρόνιος πυελικός πόνος”. Η ΧΠ/ΧΠΠ υποκατηγοριοποιείται ως τύπου IIIa, φλεγμονώδες και τύπου IIIb, μη φλεγμονώδες, ανάλογα με την παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων σε προστατικές εκκρίσεις.

Όταν υπάρχει πυελικός πόνος για τουλάχιστον τρεις από τους προηγούμενους έξι μήνες και δεν έχουν εντοπιστεί άλλες αναγνωρίσιμες αιτίες, τότε αυτό ορίζεται ως ΧΠΠ. Άλλα συμπτώματα ΧΠΠ περιλαμβάνουν δυσουρία, πόνο κατά την εκσπερμάτιση και αιματοσπερμία. Οι άνδρες που πάσχουν από ΧΠ/ΧΠΠ έχουν σημαντικά μειωμένη ποιότητα ζωής και σεξουαλική δυσλειτουργία. Η ΧΠ/ΧΠΠ σχετίζεται επίσης με το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, τη διάμεση κυστίτιδα, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και την ινομυαλγία.

Η διάγνωση της ΧΠ/ΧΠΠ βασίζεται συνήθως στο ιστορικό του ασθενούς, στη κλινική εξέταση και στην εξέταση ούρων. Περαιτέρω εξετάσεις πραγματοποιούνται κατά την διαφορική διάγνωση.

Μη ‐ φαρμακολογικές παρεμβάσεις στην χρόνια προστατίτιδα και τον χρόνιο πυελικό πόνο

Ο βελονισμός στοχεύει συγκεκριμένα σημεία που επιδρούν σε διάφορα εσωτερικά όργανα, χρησιμοποιώντας την εισαγωγή λεπτής βελόνας.

Η τοπικά προκληθείσα υπερθερμία μειώνει τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου που σχετίζονται με τη φλεγμονή του προστάτη.

Η απελευθέρωση των μυών του πυελικού εδάφους με ειδικούς χειρισμούς, Biofeedback και με τον βελονισμό μπορεί να βοηθήσει επίσης.

Η θεραπεία shockwave θα μπορούσε να προάγει την αγγειοποίηση (vascularisation) του προστατικού ιστού και να ρυθμίσει τα νευραισθητικά (nociceptive) ερεθίσματα των νεύρων του πυελικού εδάφους.

Επίσης το μήκος της ακροποσθίας σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων ΧΠ/ΧΠΠ. Ως εκ τούτου  η περιτομή θα μπορούσε να μειώσει τα συμπτώματα της προστατίτιδας.

Μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ και του καπνίσματος και αύξηση της σωματικής δραστηριότητας, θα μπορούσαν να μειώσουν τα συμπτώματα της προστατίτιδας.

Οι ψυχολογικές θεραπείες θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες σε όλους τους τύπους συνδρόμων χρόνιου πόνου λόγω της ψυχιατρικής συννοσηρότητας που σχετίζεται με την πάθηση.

Ο βελονισμός φέρνει αποτελέσματα επιστημονικά αποδεδειγμένα

Η θεραπεία με βελονισμό και η θεραπεία shockwave πιθανότατα οδηγεί σε μια κλινικά σημαντική μείωση των συμπτωμάτων της προστατίτιδας. Επίσης αυτές οι παρεμβάσεις δεν έχουν συσχετιστεί με αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η περιτομή πιθανότατα μειώνει τα συμπτώματα της προστατίτιδας. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν είναι σημαντικά.

Η σωματική δραστηριότητα, το Biofeedback, η θερμοθεραπεία μπορεί να μειώσουν τα συμπτώματα της προστατίτιδας, αλλά τα επιστημονικά ευρήματα δεν είναι επαρκή.

 

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP

 


fertility-acu.jpg
08/Aug/2020

Πηγή (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6182526/)

Ο βελονισμός ως θεραπεία για την υπογονιμότητα δείχνει εξαιρετικά αποτελέσματα τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες. Ο βελονισμός μπορεί να θεωρηθεί ως επιτυχής θεραπεία για την αποκατάσταση της γονιμότητας στους ασθενείς, βελτιώνοντας την ποιότητα του σπέρματος και τη λειτουργία των ωοθηκών και εξισορροπώντας το ενδοκρινικό σύστημα και τις ορμόνες.

Η υπογονιμότητα θεωρείται ως η αδυναμία σύλληψης σε ένα σεξουαλικά ενεργό ζευγάρι που προσπαθεί να τεκνοποιήσει για ένα έτος. Το 8-12% των ζευγαριών στον κόσμο αντιμετωπίζουν προβλήματα με υπογονιμότητα και το ποσοστό αυξάνεται. Το 20% των περιπτώσεων οφείλεται τόσο στον άνδρα όσο και στην γυναίκα. Προβλήματα που είναι πιθανό να προκύψουν στους άνδρες είναι μη φυσιολογικό σπέρμα, χαμηλή κινητικότητα σπέρματος ή χαμηλός αριθμός σπέρματος. Τα αίτια μπορεί να σχετίζονται με γενετικούς παράγοντες, χρήση στεροειδών, αυξημένη ηλικία, παχυσαρκία,  φλεγμονή των όρχεων, κυστική ίνωση, διαβήτης και άλλες ασθένειες. Στις γυναίκες προβλήματα που μπορούν να προκύψουν είναι το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, υπερπρολακτιναιμία, προβλήματα θυρεοειδούς αδένα, ορμονική ανισορροπία, κακή ποιότητα ωαρίων, καρκίνος, AIDS κα. Παράγοντες και αιτίες κινδύνου είναι η ηλικία, η παχυσαρκία, οι διατροφικές διαταραχές, το κάπνισμα, το αλκοόλ, το στρες, οι λοιμώξεις και άλλα.

Σύμφωνα με τη θεωρία της Ασιατική Ιατρικής η υπογονιμότητα οφειλεται σε διαταραγμένη ζωτική ισορροπία και μπλοκαρίσματα της ζωτικής δύναμης Qi και της ροής της κυκλοφορίας του αίματος. Όταν εμποδίζεται η ελεύθερη ροή του τσι, μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια, στασιμότητα ή σύνδρομο θερμότητας.
Το σύνδρομο ανεπάρκειας εμποδίζει και διακόπτει τη σεξουαλική και αναπαραγωγική λειτουργία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.
Το σύνδρομο στασιμότητας απενεργοποιεί την ελεύθερη ροή της ενέργειας και του αίματος και την περιορίζει από την κυκλοφορία στους ιστούς στα αναπαραγωγικά όργανα.
Το σύνδρομο θερμότητας συνδέεται με διαδικασίες φλεγμονής που επηρεάζουν την ποιότητα του σπέρματος και τις γυναικολογικές λοιμώξεις.

Ο βελονισμός μπορεί να βοηθήσει σε όλα τα παραπάνω

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


face-ace-1200x675.jpg
08/Aug/2020

Μετά τον σωματικό βελονισμό σε όλο το σώμα, ή ταυτόχρονα, ο βελονιστής θα προχωρήσει στο τμήμα του προσώπου για εφαρμογή της θεραπείας. Ο λόγος που συστήνεται η πρώτερη ή η ταυτόχρονη χρήση του σωματικού βελονισμού είναι για την αποφυγή συμφόρησης στο πρόσωπο. Διαφορετικά ένα ποσοστό των πελατών μπορεί να νιώσει πονοκέφαλο και δυσφορία. Όταν ξεκινάει κάποιος με το σώμα στηρίζει το βελονισμό του προσώπου.
Στο πρόσωπο, ο βελονιστής θα εισάγει 20 έως 100 μικροσκοπικές και ανώδυνες βελόνες. Καθώς οι βελόνες τρυπούν το δέρμα, δημιουργούν μικρές πληγές, τι οποίες όταν το σώμα τις ανιχνεύσει, εισέρχεται σε μια κατάσταση όπου θέλει να ξαναφτιάξει ότι έχει πρόβλημα. Την ίδια ιδέα χρησιμοποιεί το microneedling που εφαρμόζει εκατοντάδες τρυπήματα μέσω μιας κυλιόμενης συσκευής, για αντιγηραντικά αποτελέσματα, αν και ο βελονισμός είναι λίγο λιγότερο έντονος.
Αυτά τα τρυπήματα διεγείρουν το πρόσωπο και παρέχουν θρεπτικές ουσίες και οξυγόνου στα κύτταρα του δέρματος σας, θρέφοντας το δέρμα από μέσα προς τα έξω. Αυτό βοηθά στην ομοιόμορφη επιδερμίδα και προάγει τη λάμψη του δέρματός. Τα τρυπήματα με τις βελόνες επίσης διεγείρουν την παραγωγή κολλαγόνου. Αυτό βοηθά στη βελτίωση της ελαστικότητας, ελαχιστοποιώντας τις λεπτές γραμμές και τις ρυτίδες.

Μακροπρόθεσμα αποτελέσματα
Οι άνθρωποι αποκτούν μια φωτεινή επιδερμίδα. Αλλά σε αντίθεση με το Botox ή τα δερματικά πληρωτικά, ο βελονισμός του προσώπου δεν είναι μια γρήγορη λύση. Το επίκεντρο είναι να δημιουργηθούν μακροπρόθεσμες αλλαγές στην υγεία του δέρματος και του σώματος και όχι οι βραχυπρόθεσμες γρήγορες διορθώσεις. Στόχος είναι η διέγερση του κολλαγόνου, η μειωμένη ένταση της γνάθου με μειωμένο άγχος και ένταση.
Συνήθως το αποτέλεσμα είναι ορατό μετά από πέντε συνεδρίες βελονισμού προσώπου, αλλά η σύσταση είναι για ένα κύκλο των 10 θεραπειών μία ή δύο φορές την εβδομάδα για να δεί κάποιος τα βέλτιστα αποτελέσματα. Μετά από αυτό, συστήνεται το «στάδιο συντήρησης», όπου μπορεί ο πελάτης να λαμβάνει μια θεραπεία κάθε τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες. Εάν δεν μπορεί κάποιος να δεσμευτεί για τέτοιου είδους χρόνο ή χρήματα για να διατηρήσει τη θεραπεία, ένας άλλος τρόπος για να διατηρηθεί το αποτέλεσμα είναι να “ταϊστεί” το δέρμα μέσω μιας καλά ισορροπημένης διατροφής και μιας καλά σχεδιασμένης ρουτίνας φροντίδας του δέρματος.

Ανεπιθύμητες ενέργειες
Η βασική ανεπιθύμητη ενέργεια για τον βελονισμό του προσώπου, ή ακόμα και τον σωματικό βελονισμό είναι ο μωλωπισμός. Αυτό συμβαίνει περίπου στο 20% των περιπτώσεων. Οι μώλωπες συνήθως επουλώνονται μέσα σε 1 εβδομάδα. Για να αποφευχθούν μώλωπες και να επιτευχθούν τα καλύτερα αποτελέσματα, το άτομο που λαμβάνει τη θεραπεία θα πρέπει να είναι σε καλή υγεία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο άτομα με αιμορραγικές διαταραχές ή ανεξέλεγκτο διαβήτη τύπου 2 δεν πρέπει να δέχονται τέτοιου είδους θεραπείες.

 

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


acu.jpg
08/Aug/2020

Πηγή (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5481699/)

Επιδράσεις του βελονισμού στην επιληψία

Η επιληψία είναι μια από τις πιο κοινές νευρολογικές ασθένειες που χαρακτηρίζεται από επιληπτικές κρίσεις και η πρόγνωση της δεν είναι τόσο καλή. Οι Kim et al ανέφεραν ότι ο βελονισμός αναστέλλει τις επιληπτικές κρίσεις αυξάνοντας την έκφραση της γλουταμινικής αποκαρβοξυλάσης. Ο βελονισμός σε σημεία όπως το HT8 μείωνει τη σοβαρότητα των επιληπτικών κρίσεων. Σε περαιτέρω έρευνα, η διέγερση του βελονισμού στο ΗΤ8 κατέστειλε την ενεργοποίηση μικρογλοίας και την έκφραση της προφλεγμονώδους κυτοκίνης, όπως η ιντερλευκίνη (IL) -1β, στον ιππόκαμπο.

Επίδραση του βελονισμού στην εγκεφαλική ισχαιμία 

Ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός και η απόπτωση από ισχαιμία μπορούν αποτελεσματικά να βελτιωθούν με τον βελονισμό. Ο αυξημένος πολλαπλασιασμός των κυττάρων στον ιππόκαμπο μετά από εγκεφαλική ισχαιμία είναι μια αντισταθμιστική απόκριση στην αυξημένη απόπτωση που προκαλείται από ισχαιμία. Ο βελονισμός στο Zusanil (ST36) και στο HeGu (LI4) παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και της απόπτωσης μετά από ισχαιμική βλάβη. Η θεραπεία με βελονισμό μειώνει την απόπτωση που προκαλείται από την ισχαιμία και διατηρεί πιθανό θεραπευτικό δυναμικό για ανάρρωση μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Επίδραση του βελονισμού στην άνοια

Η διέγερση του βελονισμού στο σημείο PC6 είναι αποτελεσματική στην αποκατάσταση χρόνιων ήπιων διαταραχών συμπεριφοράς που προκαλούνται από στρες, όπως εξασθενημένη μάθηση και μνήμη, τη δοκιμή λαβυρίνθου Morris και αυξημένη αντιδραστικότητα ακετυλοχολινεστεράσης στον ιππόκαμπο. Είναι πιθανό ότι ο βελονισμός ως συμπληρωματική θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τα χρόνια συμπτώματα έλλειψης μνήμης που προκαλούνται από το στρες τροποποιώντας τον άξονα HPA και μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη των ελλειμμάτων μνήμης σε ασθενείς με νευροεκφυλιστική νόσο.

Επίδραση του βελονισμού στο Παρκινσον

Ερευνητική ομάδα για το Παρκινσον ανέφερε ότι ο βελονισμός βελτιώνει τους ασθενείς με Παρκινσον. Αυτό αναφέρθηκε στο διεθνές ερευνητικό περιοδικό Proteomics το Νοέμβριο του 2008. Αυτή η μελέτη έδειξε ότι ο ηλεκτροβελονισμός στο σημείο Yanglingquan (GB34) προστατεύει από τη νευρωνική βλάβη. Σε περαιτέρω μελέτες, ο ηλεκροβελονισμός 100-Hz στα σημεία GB34 και GB39 προστάτευσαν σημαντικά τις ντοπαμίνεργικές νευρωνικές ίνες και αποκατέστησαν τη μείωση του COX5b. Επίσης φάνηκε ότι ο βελονισμός με δηλητήριο μελισσών στο σημείο GB34 προστατεύει αποτελεσματικά τους ντοπαμινεργικούς νευρώνες έναντι της τοξικότητας. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η αυξημένη απελευθέρωση ντοπαμίνης μετά από θεραπεία βελονισμού σε GB34 μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένη διαθεσιμότητα ντοπαμίνης στη συναπτική σχισμή. Τα ευρήματα δείχνουν ότι ο βελονισμός μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για ασθενείς με Πάρκινσον.

 

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


stress-acu-1200x783.jpg
08/Aug/2020

Έρευνες δείχνoυν ότι 1-30% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από κάποια μορφή άγχους. Υπάρχουν 13 διαφορετικές υποκατηγορίες των διαταραχών του άγχους που αναφέρονται στο τελευταίο Εγχειρίδιο Διαγνωστικών και Στατιστικών (χρησιμοποιείται από επαγγελματίες του ιατρικού τομέα για τη διάγνωση και τη θεραπεία ψυχολογικών καταστάσεων),  με τα συμπτώματα και τις φυσικές εκδηλώσεις να ποικίλλουν σημαντικά. Τα συμπτώματα που μπορεί να παρουσιάζονται κυμαίνονται από δύσπνοια και διακυμάνσεις στον καρδιακό ρυθμό, μέχρι κρίσεις πανικού, εξάντληση, πονοκεφάλους, πόνο, αϋπνία. Το άγχος είναι μια σύνθετη κατάσταση που αντιμετωπίζεται γενικά με φαρμακευτική αγωγή ή/και με ψυχοθεραπεία.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, ο βελονισμός είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για το άγχος. Συστηματική ανασκόπηση του 2016 με περισσότερους από 400 τυχαιοποιημένους ασθενείς, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι “οι επιπτώσεις από τον βελονισμό στη θεραπεία του άγχους αποδείχθηκε ότι είναι σημαντική σε σύγκριση με τις συμβατικές θεραπείες”. Επίσης μεγάλες στις οποίες συμμετείχαν 120 τυχαιοποιημένοι ασθενείς, διαπίστωσαν ότι ο βελονισμός είχε σημαντική επίδραση στη μείωση του άγχους και της κατάθλιψης σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία που περιλαμβάνει φαρμακευτική προσέγγιση και ψυχοθεραπεία.

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα (ΑΝΣ), το οποίο αποτελείται από το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (ΣΝΣ) και το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα (ΠΝΣ), ρυθμίζει τις εσωτερικές συνθήκες που είναι απαραίτητες για την επίτευξη της ομοιόστασης. Οι πληροφορίες λαμβάνονται από το σώμα και το εξωτερικό περιβάλλον και μια απόκριση παρέχεται είτε από το ΣΝΣ, το οποίο απελευθερώνει διεγερτικά σήματα, είτε το ΠΝΣ που απελευθερώνει σήματα για χαλάρωση. Αυτά τα σήματα κατευθύνουν το σώμα να αντιδράσει με πολύ διαφορετικούς τρόπους, όπως η αύξηση του καρδιακού ρυθμού και της δύναμης συστολής της καρδιάς ή με τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και την επιβράδυνση του καρδιακού ρυθμού. Μελέτες δείχνουν ότι ο βελονισμός έχει επίδραση και στα δύο νευρικά συστήματα, όπως αποκαλύπτουν μερικά ακόμα παραδείγματα που παρουσιάζονται παρακάτω.

Ένα από τα πιο ευαίσθητα μέτρα της ικανότητας του σώματος να αντιμετωπίσει το στρες είναι κάτι που ονομάζεται μεταβλητότητα καρδιακού ρυθμού (HRV). Αντί να χτυπάει σταθερά με τον ίδιο ρυθμό όπως ένας μετρονόμος, η καρδιά αλλάζει τον ρυθμό της με βάση την απόκριση της στο περιβάλλον. Ένα υψηλότερο HRV έχει συσχετιστεί με καλύτερη υγεία σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ψυχικής υγείας, με χαμηλά επίπεδα άγχους. Ο βελονισμός έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την ικανότητα του σώματος να αντιμετωπίσει το άγχος μέσω της βελτίωσης του HRV.

Όταν το σώμα βρίσκεται υπό πίεση, μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται υποθάλαμος απελευθερώνει νευροπεπτίδια και έρευνες δείχνουν ότι ο βελονισμός μπορεί να ηρεμήσει αυτήν την απόκριση. Ο βελονισμός έχει επίσης αποδειχθεί ότι αυξάνει την απελευθέρωση ενδορφινών, οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση των φυσικών και συναισθηματικών αντιδράσεων στο άγχος, όπως ο πόνος, ο καρδιακός ρυθμός, η αρτηριακή πίεση και η πεπτική λειτουργία. Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί βελονισμού έχουν άμεση επίδραση στη μείωση του άγχους.

Αν και υπάρχουν ηθικές και μεθοδολογικές προκλήσεις στο σχεδιασμό μελετών που συγκρίνουν την αποτελεσματικότητα του βελονισμού με τη συμβατική θεραπεία του άγχους, διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι ο βελονισμός έχει οφέλη στη θεραπεία του άγχους. Μελέτες δείχνουν ότι ο βελονισμός είναι πιο αποτελεσματικός από τη φαρμακοθεραπεία και συγκρίσιμος με τη ψυχοθεραπεία.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


MSK-acu.jpg
08/Aug/2020

Μια μετανάλυση (https://www.researchgate.net/publication/305741844_Acupuncture_for_musculoskeletal_pain_A_meta-analysis_and_meta-regression_of_sham-controlled_randomized_clinical_trials) που μελέτησε την αναλγητική επίδραση του βελονισμού και διερεύνησε εάν ο ψευδοβελονισμός έχει πραγματική δράση, πραγματοποιήθηκε σχετικά πρόσφατα.

Οι μυοσκελετικές διαταραχές και ο σχετιζόμενος πόνος είναι σημαντικές αιτίες που δυσκολεύουν την ζωή τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Πόνος στον αυχένα, οσφυαλγία, οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, ινομυαλγία και μυοαγγειακός πόνος παρατηρούνται συχνά στην κοινωνία μας. Αν και η θνησιμότητα από αυτές τις καταστάσεις είναι γενικά χαμηλή, επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής, κυρίως λόγω του σχετιζόμενου μυοσκελετικού πόνου. Καθώς στον πληθυσμό συνεχίζει να αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής, η επιρροή των μυοσκελετικών διαταραχών στην κοινωνία θα αυξηθεί επίσης.

Επί του παρόντος, υπάρχει περιορισμένη κατανόηση όλων των μηχανισμών που προκαλούν μυοσκελετικό πόνο και λίγες θεραπείες είναι διαθέσιμες για τη θεραπεία του μυοσκελετικού πόνου. Ο βελονισμός χρησιμοποιείται συνήθως για την ανακούφιση του πόνου. Η θεραπεία βασίζεται στη παραδοσιακή θεωρία ότι η ασθένεια προκύπτει από ανισορροπίες στην ζωτική δύναμη- τσι και πως οι βελόνες εισάγονται σε συγκεκριμένα σημεία στο σώμα για να διορθώσουν αυτές τις ανισορροπίες και να αποκαταστήσουν την αρμονία.  Επιστημονική η θεωρία της “πύλης” (gate theory) και η απελευθέρωση ενδογενών οπιοειδών έχουν προταθεί ως εξηγήσεις για την εμφανή αναλγητική επίδραση του βελονισμού. Ο βελονισμός έχει φυσιολογικές και ψυχολογικές επιδράσεις που περιγράφονται είτε ως ειδικές είτε ως μη ειδικές. Τα φυσικά αποτελέσματα είναι στην ουσία οι αναλγητικές επιδράσεις που παράγονται με την τοποθέτηση βελόνας σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, σε κατάλληλο βάθος, για κατάλληλη διάρκεια και αριθμό συνεδριών. Τα ψυχολογικά μη ειδικά αποτελέσματα σχετίζονται με τις αντιλήψεις των ασθενών, τις πεποιθήσεις, τις εμπειρίες και τις προσδοκίες των ασθενών.

Η συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών είναι χαμηλότερες από αυτές των αναλγητικών οπιοειδών και των αντιφλεγμονών φαρμάκων. Ο βελονισμός είναι αποτελεσματικός για ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων, όπως πόνος, μυοσκελετικές διαταραχές και διάφορες νευρολογικές ασθένειες.

Τα αποτελέσματα της μεταανάλυσης δείχουν πως ο βελονισμός μπορεί να μειώσει και να ανακουφίσει τον πόνο που σχετίζεται με μυοσκελετικές διαταραχές. Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και στην συγκεκριμένη μελέτη φάνηκε πως ο βελονισμός ήταν πιο αποτελεσματικός από τον ψευδοβελονισμό στην ανακούφιση του πόνου στην αυχεναλγία, ωμαλγία, την οσφυαλγία, και την οστεοαρθρίτιδα.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


pregnancy-1200x889.jpg

Πηγή: Αμερικάνικος Σύλλογος Εγκυμοσύνης (https://americanpregnancy.org/infertility/acupuncture/)

Ο βελονισμός είναι η εισαγωγή αποστειρωμένων βελόνων σε συγκεκριμένα σημεία βελονισμού στο σώμα που βρίσκονται πάνω σε κανάλια. Ο βελονισμός βοηθά με την αντιμετώπιση των προβλημάτων που επηρεάζουν τη γονιμότητα, όπως ο υποθυρεοειδισμός ή ο υπερθυρεοειδισμός κα.

Μπορεί ο βελονισμός να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της υπογονιμότητας;
Ο βελονισμός, συχνά σε συνδυασμό με τη Ασιατική φυτοθεραπεία, έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες για τη θεραπεία ορισμένων, αλλά όχι όλων των αίτιων της υπογονιμότητας. Για παράδειγμα, ο βελονισμός και τα βότανα δεν θα λειτουργήσουν στην αντιμετώπιση των συμφύσεων των σαλπιγγών οι οποίες μπορεί να προκύψουν ως αποτέλεσμα φλεγμονώδης νόσου της πυέλου ή ενδομητρίωσης. Ωστόσο ακόμη και τότε ένα άτομο θα μπορούσε να λάβει θεραπείες με βελονισμό και βότανα, για τη βελτίωση της λειτουργίας των ωοθηκών και των ωοθυλακίων. Επιπροσθέτως, ο βελονισμός μπορεί να αυξήσει τη ροή του αίματος στο ενδομήτριο, βοηθώντας να διευκολυνθεί μια παχιά, πλούσια επένδυση σε αυτό.

Πότε πρέπει να αρχίσει η θεραπεία βελονισμού;
Ο βελονισμός είναι παρόμοιος με τη φυσικοθεραπεία λόγω του ότι είναι μια μέθοδος που απαιτεί επανάληψη. Είναι καλύτερα κάποιος να κάνει περισσότερες θεραπείες από ότι λιγότερες. Οι ασθενείς συνήθως υποβάλλονται σε θεραπεία για τρεις έως τέσσερις μήνες πριν την σπερματέγχυση, την εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) ή τη μεταφορά δότη-ωαρίου. Αυτή η διάρκεια θεραπείας φαίνεται να έχει θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Στη μελέτη του Stener-Victorin et al από τα Τμήματα Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Κέντρο Γονιμότητας της Σκανδιναβίας και το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ, αναφέρεται ότι οι γυναίκες ενθαρρύνονται να λαμβάνουν θεραπείες βελονισμού πριν και μετά την εμβρυομεταφορά.

Κλινικές παρατηρήσεις από το Κέντρο Αναπαραγωγικής Φυσικής του Berkley δείχνουν ότι οι πιο αποτελεσματικές θεραπείες γονιμότητας περιλαμβάνουν ένα συνδυασμό του βελονισμού, φυτοθεραπείας και παραδοσιακής ιατρικής. Ωστόσο, η σύλληψη συμβαίνει περιστασιακά, όταν ο βελονισμός και τα φυτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται χωρίς την συμβατική ιατρική παρέμβαση.

Πότε πρέπει να σταματήσω τις θεραπείες βελονισμού;
Συνήθως οι περισσότερες αποβολές συμβαίνουν μέσα στους 3 πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης. Κατά συνέπεια, η θεραπεία των ασθενών μπορεί συχνά να διαρκέσει έως και τη δωδέκατη εβδομάδα  για να βοηθήσει στην πρόληψη της αποβολής.

Τα σημεία βελονισμού είναι διαφορετικά όταν γίνεται σπερματέγχυση, εξωσωματική γονιμοποίηση ή μεταφορά δότη-ωαρίων;
Οι βελονιστές δεν θα πρέπει να τοποθετήσουν βελόνες στην κοιλιακή και ιερή περιοχή μετά τη γονιμοποίηση ή την εμβρυομεταφορά. Υπάρχουν 6 σημεία βελονισμού που αντενδείκνυται και που θα πρέπει να αποφεύγονται όταν η ασθενής είναι έγκυος ή η εγκυμοσύνη είναι πιθανή. Αυτά τα σημεία είναι τα GB21, ST12, LI4, SP6, UB60, UB67 και οποιαδήποτε σημείο στην κάτω κοιλιακή χώρα.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της χρήσης βελονισμού όταν υπάρχει υπογονιμότητα;
Υπάρχουν ελάχιστοι κίνδυνοι στη χρήση του βελονισμού για τη θεραπεία της γονιμότητας. Ο κίνδυνος αποβολής μπορεί να αυξηθεί σε περίπτωση επιλογής των εσφαλμένων σημείων βελονισμού που αναφέρθηκαν παραπάνω, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο αυτές που επιλέγουν να περιλάβουν το βελονισμό στο θεραπευτικό σχήμα τους θα πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο από βελονιστή που γνωρίζει την αντιμετώπιση των διαταραχών γονιμότητας. Ο βελονισμός είναι γενικά ασφαλής ανεξάρτητα από το ιατρικό ιστορικό ενός ατόμου.

Ποιοι είναι οι συνήθεις ασθενείς στους οποίους ενδείκνυνται ο βελονισμός;
Ο βελονισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία οποιουδήποτε τύπου διαταραχής της γονιμότητας συμπεριλαμβανομένου του σπασμού των ωαγωγών. Ο σπασμός των ωαγωγών συχνά λύεται με το βελονισμό, αν και οι συμφύσεις στους ωαγωγούς δεν θα ανταποκριθούν στο βελονισμό. Ο βελονισμός συνδυάζεται συχνά με τα βότανα της Ασιατικής Ιατρικής για τη θεραπεία της αυξημένης ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), τις συχνές αποβολές, την ανεξήγητη (ιδιοπαθής) υπογονιμότητα, την υπερπρολακτιναιμία (όταν δεν προκαλείται από ένα προλακτίνωμα), το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) με ανωοθυλακιορρηκτικούς κύκλους και  συμπεριλαμβανομένων των ανδρών που πάσχουν από κακή ποιότητα σπέρματος.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


alcohol-problem.jpg
14/Apr/2019

Πηγή: Διάλεξη για τον εθισμό στο αλκοόλ. Νοσοκομείο Αιγινήτειο

Το αλκοόλ έχει την 8η θέση παγκόσμια στα αίτια θανάτου με το 50% του πληθυσμού της γης κάνει χρήση αλκοόλ. Υπάρχουν πολλές διαταραχές που σχετίζονται με το αλκοόλ και οι θάνατοι σχετιζόμενοι με το αλκοόλ είναι πολύ περισσότεροι απότι από οποιοδήποτε άλλο ναρκωτικό.

Στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders -DSM) υπάρχουν αρκετά κριτήρια για το τι είναι εξάρτηση από το αλκοόλ. Στην ουσία αν υπάρχει απώλεια ελέγχου και καταναγκαστική χρήση, τότε υπάρχει εξάρτηση από το αλκοόλ. Ένα σημαντικό πρόβλημα με τον εθισμό στο αλκοόλ είναι πως το αλκοόλ έχει το χαμηλότερο ποσοστό απεξάρτησης αν και περίπου το 1/2 των εθισμένων από όλες τις άλλες ουσίες θα απεξαρτοποιηθούν, μεταξύ των οποίων σκληρά ναρκωτικά όπως η ηρωίνη.

Είναι ενδιαφέρον πως στη σχιζοφρένεια, τη διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη) και τον εθισμό στο αλκοόλ υπάρχει σαφή συσχέτιση με το γενετικό υπόβαθρο του εθισμένου. Δηλαδή σε πάρα πολλούς (περίπου το 40%) εθισμένος υπάρχει γενετική προδιάθεση. Γενετική προδιάθεση υπάρχει και σε παιδιά που έχουν απομακρυνθεί πολύ νωρίς από μέλη ή οικογένειες που ήταν εθισμένοι στο αλκοόλ.

Επίσης ενδιαφέρον είναι πως υπάρχει συνοσηρότητα μεταξύ αλκοόλ και κατάθλιψης, χωρίς όμως να γνωρίζουμε αν προϋπάρχει καταθλιπτική διαταραχή και έπειτα εθισμός στο αλκοόλ ή αν προϋπάρχει εθισμός στο αλκοόλ και έπειτα εμφανίζεται καταθλιπτική διαταραχή. Αυτό που γνωρίζουμε όμως είναι πως στους αλκοολικούς τουλάχιστον το 80% έχει και κατάθλιψη.

Το αλκοόλ σύμφωνα με την Ασιατική Ιατρική (ΑΙ) περιέχει ένα θερμό και ένα υγρό κλάσμα. Το θερμό κλάσμα προκαλεί συνήθως αρχική ευφορία αλλά το υγρό κλάσμα που ακολουθεί προκαλεί αίσθημα βάρους και νωθρότητα έχοντας πάντα αρνητική επίδραση στο σώμα επειδή εμποδίζει την κίνηση του τσι. Το θερμό κλάσμα αν γίνεται μακροχρόνια ή/και υπερβολική χρήση, επίσης μπορεί να προκαλέσει μεταξύ άλλων εσωτερικό αίσθημα ζέστης, στάση του τσι λόγω κατανάλωσης του γιν του σώματος, πεπτικά, ψυχιατρικά προβλήματα κα.

Η ΑΙ έχει χρησιμοποιήσει τον βελονισμό για την αντιμετώπιση του εθισμού σε ουσίες. Το πρωτόκολλο ωτοβελονισμού NADA έχει δημιουργηθεί ειδικά για αυτό το σκοπό και χρησιμοποιείται σε πολλά νοσοκομεία και κλινικές σε όλο τον κόσμο. Ο βελονισμός πρόκειται για μια μη λεκτική προσέγγιση του εξαρτημένου. Όταν υπάρχει συνδυασμός μη λεκτικών προσεγγίσεων μαζί με ψυχολογική υποστήριξη τότε τα αποτελέσματα είναι πολύ καλύτερα.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


acupuncturestroke-1200x800.gif

Το σημείο ST 36 (zú sān lĭ, 足三里) είναι ένα πολύ γνωστό και πολύχρηστο σημείο, το οποίο μεταξύ άλλων μπορεί να αυξήσει την επάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος και να αυξήσει την λειτουργική κατάσταση των οργανικών συστημάτων. Η αύξηση της λειτουργικής κατάστασης  οποιουδήποτε οργανικού συστήματος, όπως για παράδειγμα του σπλήνα, θα έχει ως αποτέλεσμα την  αύξηση της αιματικής ροής προς το σύστημα αυτό, πχ. προς το γαστρεντερικό σύστημα. Αυτό θα προκαλέσει μείωση της αιματικής ροής από άλλα όργανα όπως για παράδειγμα ο εγκέφαλος (στα κείμενα της ΚΙ λέγεται και «η θάλασσα του μυελού»). Όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε σχετική ισορροπία τότε μια τέτοια μεταβολή της κατανομής του αίματος δεν είναι ιδιαίτερης σημασίας, αν και είναι μια ενδιαφέρουσα γνώση που αξίζει να ειπωθεί. Όμως σε ασθενείς που βρίσκονται σε φάση ανάρρωσης μετά από ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, μια τέτοια μεταβολή της αιματικής ροής μπορεί να είναι μείζονος σημασίας. Αυτό διότι μείωση της παροχής του αίματος στην εγκεφαλική ουσία που είδη ισχαιμεί, μπορεί να έχει σημαντικά αρνητικά αποτελέσματα στην αποκατάσταση από το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Για το λόγο αυτό και το σημείο ST 36 (zú sān lĭ, 足三里) δεν χρησιμοποιείται στην  πρώτη φάση αποκατάστασης από ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. 
Η γνώση αυτή έγινε γνωστή μετά από μελέτη που διεξήχθει από το πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Τιαν Τζιν, στην οποία εν συντομία: τοποθέτησαν ποντίκια σε περιβάλλον με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο (οπότε ο εγκέφαλος τους λειτουργούσε με λιγότερο οξυγόνο, όπως και αντίστοιχα των ασθενών που η εγκεφαλική τους ουσία ισχαιμεί) και σε ομάδα από αυτά έγινε βελονισμός του σημείου ST 36 (zú sān lĭ, 足三里) ενώ σε άλλες ομάδες έγινε βελονισμός άλλων σημείων.  Τελικά βρέθηκε πως η ομάδα στην οποία έγινε βελονισμός του ST 36 (zú sān lĭ, 足三里) υπέστει σοβαρότερες εγκεφαλικές βλάβες απότι της ομάδας όπου δεν έγινε βελονισμός, ενώ άλλες ομάδες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν άλλα σημεία υπέστησαν τις λιγότερες βλάβες.
Από τα παραπάνω συμπεράνουμε τα εξής:
Όσο γνωστό και καλό να θεωρείται κάποιο σημείο πρέπει να γνωρίζουμε με ακρίβεια πότε και αν χρειάζεται να το χρησιμοποιήσουμε.
Ο βελονισμός ακόμα και των σημείων που θεωρούνται πως έχουν ευεργετική δράση για τα πάντα, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις σε συγκεκριμένες καταστάσεις.
Ο βελονισμός συγκεκριμένων σημείων είναι ιδιαίτερα χρήσιμος για την αποκατάσταση αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP


YINYANG CLINIC

Asset 1

Καλώς ήρθατε στην YinYang Clinic.
Είμαστε εδώ για εσάς. Οι υπηρεσίες μας είναι εξατομικευμένες ανάλογα με τις ανάγκες σας. Θα χαρούμε να σας δούμε από κοντά στον χώρο μας ή στο σπίτι σας.

Η ομάδα της YinYang Clinic