Πηγή: NATURE (https://www.nature.com/articles/srep37846)

Η χρόνια κόπωση αποτελεί σύνθετο κλινικό φαινόμενο με σημαντικές επιπτώσεις στην καθημερινότητα, ασαφή αιτιολογία και συχνά περιορισμένη ανταπόκριση στα θεραπευτικά σχήματα της συμβατικής ιατρικής. Στο πλαίσιο αυτό, μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις όπως ο βελονισμός και η τοπική θερμοθεραπεία χρησιμοποιούνται με στόχο τη ρύθμιση του αυτόνομου νευρικού συστήματος και τη μείωση των συμπτωμάτων κόπωσης. Αν και οι δύο μέθοδοι βασίζονται σε στοχευμένη διέγερση συγκεκριμένων σημείων, το κλινικό τους αποτέλεσμα δεν είναι ταυτόσημο: δρουν σε διαφορετικό χρόνο και έχουν διαφορετικά νευροφυσιολογικά αποτυπώματα.

Σε ελεγχόμενη κλινική μελέτη, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαιοποιημένα σε τρεις ομάδες των 15: ομάδα βελονισμού, ομάδα θερμοθεραπείας και ομάδα υγιών εθελοντών ως ομάδα ελέγχου. Οι παρεμβάσεις εφαρμόστηκαν στα σημεία ST36 και REN4 (Guanyuan), σε δέκα συνεδρίες διάρκειας 15 λεπτών η κάθε μία, κάθε δεύτερη ημέρα. Ο πρωτεύων παράγοντας ήταν η αξιολόγηση της κόπωσης με το Fatigue Assessment Instrument (FAI), ενώ ως δευτερεύουσα μέτρηση χρησιμοποιήθηκε η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού (HRV).

Τα κύρια αποτελέσματα ήταν τα εξής. Οι βαθμολογίες FAI μειώθηκαν σημαντικά μετά την 4η και την 10η συνεδρία σε όλες τις ομάδες, με τη μείωση στην ομάδα θερμοθεραπείας να υπερβαίνει αυτήν της ομάδας βελονισμού μετά την 10η συνεδρία, ένδειξη ισχυρότερου σωρευτικού (μακροχρόνιου) οφέλους της θερμικής διέγερσης. Αντίθετα, στις άμεσες μετρήσεις κατά την 1η συνεδρία, ο βελονισμός προκάλεσε εντονότερες και ταχύτερες μεταβολές στην HRV. Η θερμοθεραπεία παρουσίασε λιγότερο έντονες άμεσες αλλαγές αλλά έδειξε σημαντική αύξηση του συνολικού HRV μετά την 4η και την 10η συνεδρία.

Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν ότι βελονισμός και θερμοθεραπεία ασκούν συμπληρωματική και όχι ανταγωνιστική δράση στην ομοιόσταση του αυτόνομου συστήματος: ο βελονισμός παρέχει άμεση νευροτροποποίηση (εμφανής σε στιγμιαίες μεταβολές HRV), ενώ η θερμοθεραπεία εγκαθιδρύει βαθμιαία και συσσωρευτικά επανορθωτικές μεταβολές στο συνολικό HRV, οι οποίες συνοδεύονται από μεγαλύτερη μείωση της υποκειμενικής κόπωσης στο πέρασμα των συνεδριών. Στη κλινική πράξη, αυτό σημαίνει ότι η επιλογή ή ο συνδυασμός των δύο μεθόδων μπορεί να προσαρμοστεί στον επιδιωκόμενο στόχο: άμεση νευρορυθμιστική παρέμβαση (βελονισμός) έναντι μακροχρόνιας σταθεροποίησης (θερμοθεραπεία). Παρά το περιορισμένο μέγεθος δείγματος, η παρατηρούμενη τάση υποδεικνύει ότι ένας συνδυασμός, αρχικός βελονισμός για άμεση ανακούφιση και επακόλουθη θερμοθεραπεία για συστηματική ενίσχυση, μπορεί να προσφέρει το καλύτερο ισορροπημένο αποτέλεσμα, δηλαδή άμεση και διατηρήσιμη βελτίωση.

Τέλος, αξίζει να σημειωθούν τα όρια της μελέτης: πρόκειται για πιλοτική δοκιμή με μικρό αριθμό συμμετεχόντων, χωρίς τυφλοποίηση θεραπευτών/ασθενών και χωρίς sham ομάδα. Επομένως τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνευτούν με προσοχή και να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες, τυχαιοποιημένες και ελεγχόμενες μελέτες. Παρ’ όλα αυτά, τα αντικειμενικά ευρήματα (FAI, HRV, διαφοροποιήσεις άμεσων vs. μακροχρόνιων αλλαγών) παρέχουν χρήσιμα εργαλεία για την εξατομίκευση της θεραπείας στη χρόνια κόπωση και τεκμηριώνουν την προσθήκη της θερμοθεραπείας ως ασφαλούς και επικουρικής παρέμβασης.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP

Πηγή: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1550830705002995

Ίσως φανεί παράξενο, αλλά μια λεπτή διαγώνια ρυτίδα στον λοβό του αυτιού μπορεί να κρατά σημαντικό μήνυμα, ιδιαίτερα μέσα από το πρίσμα της Ασιατικής προσωποδιαγνωστικής.

Σύμφωνα με πρόσφατη κλινική μελέτη που δημοσιεύτηκε από την ομάδα του Gao J. και συνεργατών (2024), η παρουσία της πτυχής λοβού ωτός, γνωστής και ως Diagonal Earlobe Crease (DELC), συσχετίζεται σημαντικά με τη στεφανιαία νόσο (ΣΝ). Οι ερευνητές εξέτασαν 706 άτομα με θωρακικό άλγος και διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν DELC είχαν 1,66 φορές υψηλότερη πιθανότητα να έχουν ΣΝ, ακόμα και μετά από διόρθωση για ηλικία, φύλο, υπέρταση, διαβήτη και άλλα.

Στον ευρωπαϊκό και αμερικανικό χώρο, αυτό το σημάδι είχε διαγνωστική χρήση παλαιότερα, αλλά στην ασιατική παράδοση της προσωποδιαγνωστικής (miàn zhěn, 面诊 ) το αυτί και οι μικρές αποχρώσεις του προσώπου παρακολουθούνται εδώ και αιώνες ως δείκτες εσωτερικής υγείας. Σήμερα, η μελέτη αυτή δείχνει ότι η σύζευξη της παραδοσιακής παρατήρησης με τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα μπορεί να προσφέρει επιπλέον πληροφορίες για τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Τι σημαίνει αυτό; Αν παρατηρήσεις ότι έχεις διαγώνια πτυχή στον λοβό του αυτιού, δεν χρειάζεται να πανικοβληθείς, αλλά είναι μια καλή αφορμή για να μιλήσεις με τον γιατρό σου. Η μελέτη υποστηρίζει ότι το σημάδι αυτό μπορεί να χρησιμεύσει ως πρόσθετος δείκτης για αξιολόγηση της καρδιαγγειακής κατάστασης , όχι ως ξεχωριστή διάγνωση.

Η ασιατική προσωποδιαγνωστική μας υπενθυμίζει ότι το πρόσωπο και τα χαρακτηριστικά του δεν είναι απλά εξωτερικά σχήματα, αλλά καθρέφτες της εσωτερικής μας υγείας — και η σύγχρονη έρευνα επαναφέρει στο προσκήνιο αυτά τα «αθόρυβα» σημάδια.

Σημείωση: Το παρόν άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Αν έχεις ανησυχίες για την καρδιαγγειακή σου υγεία, επικοινώνησε με εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP

Πηγή: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1550830705002995

Το γλαύκωμα είναι μια πάθηση που βλάπτει το οπτικό νεύρο και επηρεάζει την οπτική λειτουργία. Πιο ειδικά χαρακτηρίζεται από τον εκφυλισμό των γαγγλιακών κυττάρων του αμφιβληστροειδούς που προκαλούν προοδευτική οπτική νευροπάθεια, καταλήγοντας τελικά σε αλλαγές στην κεφαλή του οπτικού νεύρου. Είναι μια σημαντική αιτία τύφλωσης παγκοσμίως. Αν και πολλές θεραπείες είναι διαθέσιμες, συμπεριλαμβανομένων των οφθαλμικών σταγόνων, θεραπείας με λέιζερ και χειρουργικών επεμβάσεων, μερικοί άνθρωποι μπορεί να αναζητήσουν προσεγγίσεις συμπληρωματικής ή εναλλακτικής ιατρικής όπως ο βελονισμός για να συμπληρώσουν την θεραπεία τους.

Μελέτες που διεξήχθησαν σε νοσοκομεία της Ταϊβάν και των Ηνωμένων Πολιτειών, στρατολόγησαν συμμετέχοντες με γλαύκωμα ή ενδοφθάλμια υπέρταση (υψηλότερη από την κανονική οφθαλμική πίεση) και εφαρμόστηκαν παρεμβάσεις όπως ο ωτοβελονισμός, ο ηλεκτροβελονισμός και ο βελονισμός περιμετρικά στα μάτια και απόμακρα. Αυτές και άλλες μελέτες απέδειξαν ότι ο βελονισμός μπορεί να μειώσει την ενδοφθάλμια υπέρταση λιγότερο ή περισσότερο και επίσης να αυξήσει την οφθαλμική αιμάτωση και την οφθαλμική ροή αίματος.

Στην μελέτη της πηγής αυτούς του άρθρου, μια απλή τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη στην οποία συμμετείχαν 45 ασθενείς με γλαύκωμα,φάνηκε ότι η διαφορά μεταξύ της ενδοφθάλμιας πίεσης 60 λεπτά μετά την παρέμβαση και της ενδοφθάλμιας υπέρτασης αμέσως πριν την παρέμβαση ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα βελονισμού και στην ομάδα ηλεκτροβελονισμού  από ό,τι στην ομάδα ψευδούς βελονισμού.

Ο βελονισμός φαίνεται ότι έχει θέση ως συμπληρωματική θεραπεία σε διάφορα προβλήματα των οφθαλμών όπως η ξηροφθαλμία (https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36152126/) , το γλαύκωμα και η εκφύλιση ωχράς κηλίδας.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP

Πηγή: https://www.cochranelibrary.com/cdsr/doi/10.1002/14651858.CD012551.pub3/full

Η χρόνια προστατίτιδα και ο χρόνιος πυελικός πόνος (ΧΠ/ΧΠΠ) είναι συχνές διαταραχές στις οποίες τα δύο κύρια συμπτώματα είναι ο πόνος στην πύελο και τα συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Επί του παρόντος υπάρχουν πολλές προσεγγίσεις για τη διαχείριση των προβλημάτων αυτών, με φαρμακολογικές και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις.

Η προστατίτιδα προσβάλλει το 10% έως 14% των ανδρών όλων των ηλικιών και εθνικής καταγωγής, στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, με το 5% έως 10% των περιπτώσεων προστατίτιδας να έχουν βακτηριακή προέλευση. Είναι πιο συχνή σε νεότερους άνδρες με μέση ηλικία έναρξης στα 42 έτη. Τα δύο κύρια κλινικά χαρακτηριστικά της προστατίτιδας είναι ο πυελικός πόνος και τα συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος, παρόλο που υπάρχει ένα ευρύ φάσμα κλινικών συμπτωμάτων.

Υπάρχουν τέσσερις τύποι προστατίτιδας: τύπου Ι, οξεία βακτηριακή προστατίτιδα, τύπου II, χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα, τύπου III, σύνδρομο χρόνιας προστατίτιδας / χρόνιου πυελικού πόνου (ΧΠ/ΧΠΠ) και τύπου IV, ασυμπτωματική προστατίτιδα. Παραμένει ασαφές εάν ο τύπος III σε όλες τις περιπτώσεις σχετίζεται με προσβολή του προστάτη και για αυτό υπάρχει και η εναλλακτική ονομασία “χρόνιος πυελικός πόνος”. Η ΧΠ/ΧΠΠ υποκατηγοριοποιείται ως τύπου IIIa, φλεγμονώδες και τύπου IIIb, μη φλεγμονώδες, ανάλογα με την παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων σε προστατικές εκκρίσεις.

Όταν υπάρχει πυελικός πόνος για τουλάχιστον τρεις από τους προηγούμενους έξι μήνες και δεν έχουν εντοπιστεί άλλες αναγνωρίσιμες αιτίες, τότε αυτό ορίζεται ως ΧΠΠ. Άλλα συμπτώματα ΧΠΠ περιλαμβάνουν δυσουρία, πόνο κατά την εκσπερμάτιση και αιματοσπερμία. Οι άνδρες που πάσχουν από ΧΠ/ΧΠΠ έχουν σημαντικά μειωμένη ποιότητα ζωής και σεξουαλική δυσλειτουργία. Η ΧΠ/ΧΠΠ σχετίζεται επίσης με το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, τη διάμεση κυστίτιδα, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και την ινομυαλγία.

Η διάγνωση της ΧΠ/ΧΠΠ βασίζεται συνήθως στο ιστορικό του ασθενούς, στη κλινική εξέταση και στην εξέταση ούρων. Περαιτέρω εξετάσεις πραγματοποιούνται κατά την διαφορική διάγνωση.

Μη ‐ φαρμακολογικές παρεμβάσεις στην χρόνια προστατίτιδα και τον χρόνιο πυελικό πόνο

Ο βελονισμός στοχεύει συγκεκριμένα σημεία που επιδρούν σε διάφορα εσωτερικά όργανα, χρησιμοποιώντας την εισαγωγή λεπτής βελόνας.

Η τοπικά προκληθείσα υπερθερμία μειώνει τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου που σχετίζονται με τη φλεγμονή του προστάτη.

Η απελευθέρωση των μυών του πυελικού εδάφους με ειδικούς χειρισμούς, Biofeedback και με τον βελονισμό μπορεί να βοηθήσει επίσης.

Η θεραπεία shockwave θα μπορούσε να προάγει την αγγειοποίηση (vascularisation) του προστατικού ιστού και να ρυθμίσει τα νευραισθητικά (nociceptive) ερεθίσματα των νεύρων του πυελικού εδάφους.

Επίσης το μήκος της ακροποσθίας σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων ΧΠ/ΧΠΠ. Ως εκ τούτου  η περιτομή θα μπορούσε να μειώσει τα συμπτώματα της προστατίτιδας.

Μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ και του καπνίσματος και αύξηση της σωματικής δραστηριότητας, θα μπορούσαν να μειώσουν τα συμπτώματα της προστατίτιδας.

Οι ψυχολογικές θεραπείες θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες σε όλους τους τύπους συνδρόμων χρόνιου πόνου λόγω της ψυχιατρικής συννοσηρότητας που σχετίζεται με την πάθηση.

Ο βελονισμός φέρνει αποτελέσματα επιστημονικά αποδεδειγμένα

Η θεραπεία με βελονισμό και η θεραπεία shockwave πιθανότατα οδηγεί σε μια κλινικά σημαντική μείωση των συμπτωμάτων της προστατίτιδας. Επίσης αυτές οι παρεμβάσεις δεν έχουν συσχετιστεί με αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η περιτομή πιθανότατα μειώνει τα συμπτώματα της προστατίτιδας. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν είναι σημαντικά.

Η σωματική δραστηριότητα, το Biofeedback, η θερμοθεραπεία μπορεί να μειώσουν τα συμπτώματα της προστατίτιδας, αλλά τα επιστημονικά ευρήματα δεν είναι επαρκή.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP

Πηγή (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6182526/)

Ο βελονισμός ως θεραπεία για την υπογονιμότητα δείχνει εξαιρετικά αποτελέσματα τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες. Ο βελονισμός μπορεί να θεωρηθεί ως επιτυχής θεραπεία για την αποκατάσταση της γονιμότητας στους ασθενείς, βελτιώνοντας την ποιότητα του σπέρματος και τη λειτουργία των ωοθηκών και εξισορροπώντας το ενδοκρινικό σύστημα και τις ορμόνες.

Η υπογονιμότητα θεωρείται ως η αδυναμία σύλληψης σε ένα σεξουαλικά ενεργό ζευγάρι που προσπαθεί να τεκνοποιήσει για ένα έτος. Το 8-12% των ζευγαριών στον κόσμο αντιμετωπίζουν προβλήματα με υπογονιμότητα και το ποσοστό αυξάνεται. Το 20% των περιπτώσεων οφείλεται τόσο στον άνδρα όσο και στην γυναίκα. Προβλήματα που είναι πιθανό να προκύψουν στους άνδρες είναι μη φυσιολογικό σπέρμα, χαμηλή κινητικότητα σπέρματος ή χαμηλός αριθμός σπέρματος. Τα αίτια μπορεί να σχετίζονται με γενετικούς παράγοντες, χρήση στεροειδών, αυξημένη ηλικία, παχυσαρκία,  φλεγμονή των όρχεων, κυστική ίνωση, διαβήτης και άλλες ασθένειες. Στις γυναίκες προβλήματα που μπορούν να προκύψουν είναι το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, υπερπρολακτιναιμία, προβλήματα θυρεοειδούς αδένα, ορμονική ανισορροπία, κακή ποιότητα ωαρίων, καρκίνος, AIDS κα. Παράγοντες και αιτίες κινδύνου είναι η ηλικία, η παχυσαρκία, οι διατροφικές διαταραχές, το κάπνισμα, το αλκοόλ, το στρες, οι λοιμώξεις και άλλα.

Σύμφωνα με τη θεωρία της Ασιατική Ιατρικής η υπογονιμότητα οφειλεται σε διαταραγμένη ζωτική ισορροπία και μπλοκαρίσματα της ζωτικής δύναμης Qi και της ροής της κυκλοφορίας του αίματος. Όταν εμποδίζεται η ελεύθερη ροή του τσι, μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια, στασιμότητα ή σύνδρομο θερμότητας.
Το σύνδρομο ανεπάρκειας εμποδίζει και διακόπτει τη σεξουαλική και αναπαραγωγική λειτουργία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.
Το σύνδρομο στασιμότητας απενεργοποιεί την ελεύθερη ροή της ενέργειας και του αίματος και την περιορίζει από την κυκλοφορία στους ιστούς στα αναπαραγωγικά όργανα.
Το σύνδρομο θερμότητας συνδέεται με διαδικασίες φλεγμονής που επηρεάζουν την ποιότητα του σπέρματος και τις γυναικολογικές λοιμώξεις.

Ο βελονισμός μπορεί να βοηθήσει σε όλα τα παραπάνω

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP

Μετά τον σωματικό βελονισμό σε όλο το σώμα, ή ταυτόχρονα, ο βελονιστής θα προχωρήσει στο τμήμα του προσώπου για εφαρμογή της θεραπείας. Ο λόγος που συστήνεται η πρώτερη ή η ταυτόχρονη χρήση του σωματικού βελονισμού είναι για την αποφυγή συμφόρησης στο πρόσωπο. Διαφορετικά ένα ποσοστό των πελατών μπορεί να νιώσει πονοκέφαλο και δυσφορία. Όταν ξεκινάει κάποιος με το σώμα στηρίζει το βελονισμό του προσώπου.
Στο πρόσωπο, ο βελονιστής θα εισάγει 20 έως 100 μικροσκοπικές και ανώδυνες βελόνες. Καθώς οι βελόνες τρυπούν το δέρμα, δημιουργούν μικρές πληγές, τι οποίες όταν το σώμα τις ανιχνεύσει, εισέρχεται σε μια κατάσταση όπου θέλει να ξαναφτιάξει ότι έχει πρόβλημα. Την ίδια ιδέα χρησιμοποιεί το microneedling που εφαρμόζει εκατοντάδες τρυπήματα μέσω μιας κυλιόμενης συσκευής, για αντιγηραντικά αποτελέσματα, αν και ο βελονισμός είναι λίγο λιγότερο έντονος.
Αυτά τα τρυπήματα διεγείρουν το πρόσωπο και παρέχουν θρεπτικές ουσίες και οξυγόνου στα κύτταρα του δέρματος σας, θρέφοντας το δέρμα από μέσα προς τα έξω. Αυτό βοηθά στην ομοιόμορφη επιδερμίδα και προάγει τη λάμψη του δέρματός. Τα τρυπήματα με τις βελόνες επίσης διεγείρουν την παραγωγή κολλαγόνου. Αυτό βοηθά στη βελτίωση της ελαστικότητας, ελαχιστοποιώντας τις λεπτές γραμμές και τις ρυτίδες.

Μακροπρόθεσμα αποτελέσματα
Οι άνθρωποι αποκτούν μια φωτεινή επιδερμίδα. Αλλά σε αντίθεση με το Botox ή τα δερματικά πληρωτικά, ο βελονισμός του προσώπου δεν είναι μια γρήγορη λύση. Το επίκεντρο είναι να δημιουργηθούν μακροπρόθεσμες αλλαγές στην υγεία του δέρματος και του σώματος και όχι οι βραχυπρόθεσμες γρήγορες διορθώσεις. Στόχος είναι η διέγερση του κολλαγόνου, η μειωμένη ένταση της γνάθου με μειωμένο άγχος και ένταση.
Συνήθως το αποτέλεσμα είναι ορατό μετά από πέντε συνεδρίες βελονισμού προσώπου, αλλά η σύσταση είναι για ένα κύκλο των 10 θεραπειών μία ή δύο φορές την εβδομάδα για να δεί κάποιος τα βέλτιστα αποτελέσματα. Μετά από αυτό, συστήνεται το «στάδιο συντήρησης», όπου μπορεί ο πελάτης να λαμβάνει μια θεραπεία κάθε τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες. Εάν δεν μπορεί κάποιος να δεσμευτεί για τέτοιου είδους χρόνο ή χρήματα για να διατηρήσει τη θεραπεία, ένας άλλος τρόπος για να διατηρηθεί το αποτέλεσμα είναι να “ταϊστεί” το δέρμα μέσω μιας καλά ισορροπημένης διατροφής και μιας καλά σχεδιασμένης ρουτίνας φροντίδας του δέρματος.

Ανεπιθύμητες ενέργειες
Η βασική ανεπιθύμητη ενέργεια για τον βελονισμό του προσώπου, ή ακόμα και τον σωματικό βελονισμό είναι ο μωλωπισμός. Αυτό συμβαίνει περίπου στο 20% των περιπτώσεων. Οι μώλωπες συνήθως επουλώνονται μέσα σε 1 εβδομάδα. Για να αποφευχθούν μώλωπες και να επιτευχθούν τα καλύτερα αποτελέσματα, το άτομο που λαμβάνει τη θεραπεία θα πρέπει να είναι σε καλή υγεία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο άτομα με αιμορραγικές διαταραχές ή ανεξέλεγκτο διαβήτη τύπου 2 δεν πρέπει να δέχονται τέτοιου είδους θεραπείες.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP

Πηγή (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5481699/)

Επιδράσεις του βελονισμού στην επιληψία

Η επιληψία είναι μια από τις πιο κοινές νευρολογικές ασθένειες που χαρακτηρίζεται από επιληπτικές κρίσεις και η πρόγνωση της δεν είναι τόσο καλή. Οι Kim et al ανέφεραν ότι ο βελονισμός αναστέλλει τις επιληπτικές κρίσεις αυξάνοντας την έκφραση της γλουταμινικής αποκαρβοξυλάσης. Ο βελονισμός σε σημεία όπως το HT8 μείωνει τη σοβαρότητα των επιληπτικών κρίσεων. Σε περαιτέρω έρευνα, η διέγερση του βελονισμού στο ΗΤ8 κατέστειλε την ενεργοποίηση μικρογλοίας και την έκφραση της προφλεγμονώδους κυτοκίνης, όπως η ιντερλευκίνη (IL) -1β, στον ιππόκαμπο.

Επίδραση του βελονισμού στην εγκεφαλική ισχαιμία 

Ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός και η απόπτωση από ισχαιμία μπορούν αποτελεσματικά να βελτιωθούν με τον βελονισμό. Ο αυξημένος πολλαπλασιασμός των κυττάρων στον ιππόκαμπο μετά από εγκεφαλική ισχαιμία είναι μια αντισταθμιστική απόκριση στην αυξημένη απόπτωση που προκαλείται από ισχαιμία. Ο βελονισμός στο Zusanil (ST36) και στο HeGu (LI4) παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και της απόπτωσης μετά από ισχαιμική βλάβη. Η θεραπεία με βελονισμό μειώνει την απόπτωση που προκαλείται από την ισχαιμία και διατηρεί πιθανό θεραπευτικό δυναμικό για ανάρρωση μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Επίδραση του βελονισμού στην άνοια

Η διέγερση του βελονισμού στο σημείο PC6 είναι αποτελεσματική στην αποκατάσταση χρόνιων ήπιων διαταραχών συμπεριφοράς που προκαλούνται από στρες, όπως εξασθενημένη μάθηση και μνήμη, τη δοκιμή λαβυρίνθου Morris και αυξημένη αντιδραστικότητα ακετυλοχολινεστεράσης στον ιππόκαμπο. Είναι πιθανό ότι ο βελονισμός ως συμπληρωματική θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τα χρόνια συμπτώματα έλλειψης μνήμης που προκαλούνται από το στρες τροποποιώντας τον άξονα HPA και μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη των ελλειμμάτων μνήμης σε ασθενείς με νευροεκφυλιστική νόσο.

Επίδραση του βελονισμού στο Παρκινσον

Ερευνητική ομάδα για το Παρκινσον ανέφερε ότι ο βελονισμός βελτιώνει τους ασθενείς με Παρκινσον. Αυτό αναφέρθηκε στο διεθνές ερευνητικό περιοδικό Proteomics το Νοέμβριο του 2008. Αυτή η μελέτη έδειξε ότι ο ηλεκτροβελονισμός στο σημείο Yanglingquan (GB34) προστατεύει από τη νευρωνική βλάβη. Σε περαιτέρω μελέτες, ο ηλεκροβελονισμός 100-Hz στα σημεία GB34 και GB39 προστάτευσαν σημαντικά τις ντοπαμίνεργικές νευρωνικές ίνες και αποκατέστησαν τη μείωση του COX5b. Επίσης φάνηκε ότι ο βελονισμός με δηλητήριο μελισσών στο σημείο GB34 προστατεύει αποτελεσματικά τους ντοπαμινεργικούς νευρώνες έναντι της τοξικότητας. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η αυξημένη απελευθέρωση ντοπαμίνης μετά από θεραπεία βελονισμού σε GB34 μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένη διαθεσιμότητα ντοπαμίνης στη συναπτική σχισμή. Τα ευρήματα δείχνουν ότι ο βελονισμός μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για ασθενείς με Πάρκινσον.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP

Έρευνες δείχνoυν ότι 1-30% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από κάποια μορφή άγχους. Υπάρχουν 13 διαφορετικές υποκατηγορίες των διαταραχών του άγχους που αναφέρονται στο τελευταίο Εγχειρίδιο Διαγνωστικών και Στατιστικών (χρησιμοποιείται από επαγγελματίες του ιατρικού τομέα για τη διάγνωση και τη θεραπεία ψυχολογικών καταστάσεων),  με τα συμπτώματα και τις φυσικές εκδηλώσεις να ποικίλλουν σημαντικά. Τα συμπτώματα που μπορεί να παρουσιάζονται κυμαίνονται από δύσπνοια και διακυμάνσεις στον καρδιακό ρυθμό, μέχρι κρίσεις πανικού, εξάντληση, πονοκεφάλους, πόνο, αϋπνία. Το άγχος είναι μια σύνθετη κατάσταση που αντιμετωπίζεται γενικά με φαρμακευτική αγωγή ή/και με ψυχοθεραπεία.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, ο βελονισμός είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για το άγχος. Συστηματική ανασκόπηση του 2016 με περισσότερους από 400 τυχαιοποιημένους ασθενείς, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι “οι επιπτώσεις από τον βελονισμό στη θεραπεία του άγχους αποδείχθηκε ότι είναι σημαντική σε σύγκριση με τις συμβατικές θεραπείες”. Επίσης μεγάλες στις οποίες συμμετείχαν 120 τυχαιοποιημένοι ασθενείς, διαπίστωσαν ότι ο βελονισμός είχε σημαντική επίδραση στη μείωση του άγχους και της κατάθλιψης σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία που περιλαμβάνει φαρμακευτική προσέγγιση και ψυχοθεραπεία.

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα (ΑΝΣ), το οποίο αποτελείται από το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (ΣΝΣ) και το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα (ΠΝΣ), ρυθμίζει τις εσωτερικές συνθήκες που είναι απαραίτητες για την επίτευξη της ομοιόστασης. Οι πληροφορίες λαμβάνονται από το σώμα και το εξωτερικό περιβάλλον και μια απόκριση παρέχεται είτε από το ΣΝΣ, το οποίο απελευθερώνει διεγερτικά σήματα, είτε το ΠΝΣ που απελευθερώνει σήματα για χαλάρωση. Αυτά τα σήματα κατευθύνουν το σώμα να αντιδράσει με πολύ διαφορετικούς τρόπους, όπως η αύξηση του καρδιακού ρυθμού και της δύναμης συστολής της καρδιάς ή με τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και την επιβράδυνση του καρδιακού ρυθμού. Μελέτες δείχνουν ότι ο βελονισμός έχει επίδραση και στα δύο νευρικά συστήματα, όπως αποκαλύπτουν μερικά ακόμα παραδείγματα που παρουσιάζονται παρακάτω.

Ένα από τα πιο ευαίσθητα μέτρα της ικανότητας του σώματος να αντιμετωπίσει το στρες είναι κάτι που ονομάζεται μεταβλητότητα καρδιακού ρυθμού (HRV). Αντί να χτυπάει σταθερά με τον ίδιο ρυθμό όπως ένας μετρονόμος, η καρδιά αλλάζει τον ρυθμό της με βάση την απόκριση της στο περιβάλλον. Ένα υψηλότερο HRV έχει συσχετιστεί με καλύτερη υγεία σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ψυχικής υγείας, με χαμηλά επίπεδα άγχους. Ο βελονισμός έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την ικανότητα του σώματος να αντιμετωπίσει το άγχος μέσω της βελτίωσης του HRV.

Όταν το σώμα βρίσκεται υπό πίεση, μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται υποθάλαμος απελευθερώνει νευροπεπτίδια και έρευνες δείχνουν ότι ο βελονισμός μπορεί να ηρεμήσει αυτήν την απόκριση. Ο βελονισμός έχει επίσης αποδειχθεί ότι αυξάνει την απελευθέρωση ενδορφινών, οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση των φυσικών και συναισθηματικών αντιδράσεων στο άγχος, όπως ο πόνος, ο καρδιακός ρυθμός, η αρτηριακή πίεση και η πεπτική λειτουργία. Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί βελονισμού έχουν άμεση επίδραση στη μείωση του άγχους.

Αν και υπάρχουν ηθικές και μεθοδολογικές προκλήσεις στο σχεδιασμό μελετών που συγκρίνουν την αποτελεσματικότητα του βελονισμού με τη συμβατική θεραπεία του άγχους, διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι ο βελονισμός έχει οφέλη στη θεραπεία του άγχους. Μελέτες δείχνουν ότι ο βελονισμός είναι πιο αποτελεσματικός από τη φαρμακοθεραπεία και συγκρίσιμος με τη ψυχοθεραπεία.

DR. IOANNIS DIMITRIOU MD MLCOM PT CCH MSC PHD TCM MSC MHP MIP